می ترسم..

خیلی...

این روزها انگــار فقط باید بنشینم پای درد دل های خودم...و مرورشان کنم ....

دلم برای خودم می سوزد...خودخواه نشدم مغرور نشدم...

اصلا من هیچم...

امـــا عزیزم....

خودم شدم مسئول دلداری خودم...

امـــروز می فهمم معنی درد های پنهانی را...

دردهایی که قابل گفتن نیستند...

شیشه ی دلم بارانی شده و کسی نمی داند...حتی نمی دانند بارانی شدم چه برسد به دانستن دلیلــش...

خدایا نگذار کسی این چنین دردمند شود...

امیدم فقط به توست...

خسته شدم...

امیدم... نگــاهی...چاره ای....

دارد اذیتم می کند...

عشق نوشت: برایت تعریف نکردم....!؟دخترک فکر می کند کم مقابلت اشک ریختم و تبسم کردی..........به نشانه ی صبر کردن....